همزمان با تشدید تنشهای نظامی در خاورمیانه و افزایش درگیری میان ایران، اسرائیل و ایالات متحده، بحث درباره امکان رسیدن به یک آتشبس پایدار و چشمانداز صلح بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است. در شرایطی که از یک سو تبادل آتش و تهدیدهای متقابل ادامه دارد و از سوی دیگر کانالهای دیپلماتیک و مذاکرات پشت پرده همچنان فعال هستند، این پرسش مطرح میشود که آیا اساساً میتوان به نقطهای رسید که همه طرفها انگیزه کافی برای توقف درگیری داشته باشند؟
